بیماری میاستنی گراویس

توصیف بیماری

بیماری میاستنی گراویس یک بیماری خود ایمن است که در آن سیستم ایمنی بدن به بافت­ های خودی حمله می­ کند. به این معنی که سیستم ایمنی بدن علیه ارگان­ های بدن شروع به ساختن آنتی بادی کرده و ارگان­ های طبیعی بدن را تخریب می­ نماید. درحالی که سیستم ایمنی بدن باید علیه میکروب­ ها و ویروس ­ها فعال شده و آن­ها را از بین ببرد.

بیماری میاستنی گراویس سیستم اعصاب و عضلات را درگیر می ­نماید. در این بیماری محل اتصال عصب  به عضله تخریب می­شود. در نتیجه موجب ضعف عضلانی شده. این ضعف ممکن است هر عضله­ ای را درگیر کند. اما معمولا از عضلات چشمی شروع می­شود.

مراحل مختلفی از ضعف عضله در این بیماری وجود دارد. بیشتر عضلات مخصوص مانند: عضلات کنترل کننده حرکات پلک ، صورت ، جویدن ، حرف زدن و بلعیدن را درگیر می­کند. هم­چنین عضلات کنترل کننده ­ی تنفس و عضلاتی که گردن و پاها را حرکت می­ دهند ، ممکن است تحت تاثیر این بیماری قرار گیرند.

بیماری میاستنی گراویس ممکن است در هر سنی شروع شود. ولی معمولا بین سال­ های ۲۰ تا ۴۰ سالگی آغاز می­گردد. میزان ابتلای زنان بیش­تر از مردان می­باشد.

عوامل بروز بیماری میاستنی گراویس

علت اصلی بیماری ناشناخته می­ باشد. در مواردی به همراه سایر اختلالات خود ایمنی رخ می­دهد.

همان طور که اشاره شد در این بیماری محل اتصال عصب به ماهیچه تخریب می­شود. برای اتصال پیغام از مغز به عضلات یک محل اتصال عصب به ماهیچه وجود دارد. آنتی­ بادی­ های که سیستم ایمنی بدن به اشتباه علیه خود ارگان­ ها تولید می ­کند ، این اتصال را مورد هدف قرار می­ دهد و سیناپس را مسدود می­ کند. در نتیجه این عمل پیغام عصبی منتقل نمی­ شود.

مورد دیگر این که غده ­ای به نام تیموس در پشت جناق سینه قرار دارد. در برخی موارد بیماری میاستنی گراویس ، که غده تیموس شروع به ساختن این آنتی بادی ­ها می­کند. در بعضی از افراد این غده به دلیل ناشناخته ­ای به صورت مستقل شروع به ترشح آنتی ­بادی­ های علیه سیستم اعصاب می­ کند.

علائم و نشانه­ های میاستنی گراویس

در این بیماری علائم فقط عضلانی است و اولین عضلاتی را که معمولا درگیر می ­کند ، عضلات حرکتی چشم می­باشد. اگر بیماری پیش­رفت کند عضلات دیگر به ویژه عضلات بلع را درگیر می ­نماید.

هم­ چنین در صورتی که بیماری پیش ­رفته­ تر شود ، ممکن است عضلات اندام­ ها را درگیر کرده ، در این صورت بیمار نمی­ تواند دست خود را بالا بیاورد یا راه برود.

بیماری میاستنی گراویس ممکن است به صورت ناگهانی شروع شود. بیش­تر نشانه­ ها فورا تشخیص داده نمی ­شوند. مشخص ­ترین نشانه بیماری ، ضعف عضلانی می­ باشد. ضعفی که با کار و فعالیت شروع می­ شود و با استراحت کمتر می­ شود.

نشانه ­های بیماری عبارتند از :

  • افتادگی یک پلک یا دو پلک ( دوبینی و تاری دید در نتیجه ضعف عضلات کنترل کننده چشم )
  • تعادل نداشتن در هنگام راه رفتن
  • تنگی نفس
  • تغییر در حالات چهره
  • احساس ضعف در دست­ ها ، پاها و گردن
  •  اختلالات گفتاری
  • اختلال بلع

اختلالات گفتاری در بیماران میاستنی گراویس

همان طور که در بالا اشاره شد ، یکی از علائم و نشانه­ های بیماری میاستنی گراویس مشکلات گفتاری و زبانی می­ باشد. این اختلالات عبارتند از :

  • اختلال بدآوایی
  •  بریده بریده حرف زدن
  • اختلال گفتار فلجی نوع شل ( مشخصه­ ی آن پرخیشومی شدگی ، دقیق نبودن تولید صداها و نفس آلودگی گفتاری می ­باشد.)

مشکلات گفتار و زبان فقط با گفتار درمانی درمان می شوند.

 

بیماری میاستنی گراویس

irmga.ir©

روش های تشخیص بیماری

از روش­ های مختلفی برای تشخیص بیماری میاستنی گراویس استفاده می­ شود. قدم اول برای تشخیص ، بررسی وضعیت سلامتی فرد و معاینات بدنی و عصبی می­ باشد. از روش ­های زیر برای تشخیص بیماری استفاده­ می­ شود :

تست الکترومیوگرافی (EMG ) : این تست فعالیت اعصاب و عضلات را بررسی می­ کند.

اگر می‌خواهید در این زمینه بیشتر بدانید، می‌توانید مطلب زیر را هم بخوانید
کلینیک گفتار درمانی روزبه رضایی | کلینیک تخصصی گفتار درمانی در تهرانپارس

آزمایش خون خاص : مولکول­ های سیستم ایمنی و یا آنتی ­بادی­ های گیرنده استیل کولین را پیدا می­ کند.

تست تنسیلون : دارویی به نام تنسیلون به بیمار تزریق می­ شود. این دارو به صورت موقت باعث برگرداندن قدرت عضلانی خواهد شد. پاسخ مثبت به دارو ، تشخیص بیماری را تایید می­ کند.

تست عملکرد ریوی : قدرت تنفس را اندازه گیری می نماید.

توموگرافی کامپیوتری : برای تشخیص غده تیموس غیر طبیعی و با وجود تومور در غده تیموس به کار می­ رود.

درمان بیماری میاستنی گراویس

این بیماری را می­ توان با دارو­های داخل وریدی درمان کرد. اگر بیماری در مراحل پیش­رفته و شدید باشد ، نیاز به عمل جراحی می ­باشد. هم­چنین با برخی دارو­ها و درمان­ه ای خانگی و تغییر سبک زندگی می­ توان علائم آن را کنترل و درمان کرد.

اگر چه هیچ درمان قطعی برای بیماری میاستنی گراویس وجود ندارد. اما با برخی روش ­ها و افزایش کیفیت زندگی می­ توان آن را درمان کرد.

۱- درمان­ هایی دارویی

داروها­ی مهار کننده کولین استراز به عنوان اولین قدم درمانی می­ باشند. این داروها با کنترل کردن این آنزیم و در نتیجه افزایش استیل کولین، فرایند پیام رسانی از عصب به عضله را تقویت می­ کند. در نتیجه قدرت عضلات را به طور موقت بهبود می ­بخشند.

از جمله این داروها می­توان به مستینون و نئوستیگمین اشاره کرد.

– مصرف داروهای سرکوب کننده ایمنی

این داروها با ایجاد تغییراتی در سیستم ایمنی بدن سبب کاهش علائم بیماری میاستنی گروایس می­ شوند.

– مصرف داروهای کورتیکو استروئیدها

در صورتی که در طول درمان بیماری میاستنی گراویس داروی دیگری مصرف می­کنید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. به خاطر این که برخی از داروها علائم بیماری را تشدید می کنند.

– استفاده از ایمونوگلوبولین ­های داخل وریدی

این درمان با قرار دادن پادتن ­های طبیعی در سیستم بدن انجام می­ گیرد. با این اقدام سیستم ایمنی بدن بهتر می­ تواند به علائم بیماری میاستنی گراویس واکنش نشان دهد.

۲- روش پلاسمافرزریس

در این روش خون توسط یک دستگاه تصفیه می­شود تا آنتی بادی­ های که سبب مسدود شدن سیگنال­ های ارسال شده از عصب­ ها به ماهیچه ­ها می شوند را حذف کند.

۳- درمان جراحی

اگر عمل ایجاد کننده بیماری ، تومور تیموس باشد با عمل جراحی تومور یا کل غده تیموس برداشته می­ شود.

بیماری میاستنی گراویس

 

۴- درمان­ های خانگی و تغییر سبک زندگی

درمان های خانگی و تغییر سبک رندگی فرد جهت بهبود بیماری بسیار مهم می باشد.

نکاتی که فرد باید رعایت کند عبارتند از :

– استفاده از وسایل برقی به جای وسایل دستی

به خاطر این که کار با وسایل دستی انرژی شما را تخلیه می­کند. پس بهتر است به جای آن از وسایل برقی برای انجام کارهای روزانه استفاده نمایید.

– مراقب بودن در هنگام غذا خوردن

بیماری میاستنی گراویس می­تواند غذا خوردن را برای فرد دشوار نماید. توصیه می­شود در مواقعی غذا بخورید که ماهیچه­ های شما نسبتا آماده باشند. به جای خوردن غذاهای که به سختی جویده می­شوند از غذاهای آبکی استفاده نمایید.

– استفاده از پچ چشم برای کاهش آسیب­های چشمی.

– انجام دادن فعالیت­های که استرس را کاهش می­دهند.

فعالیت­ های روزانه خود را طوری برنامه ریزی نمایید که استرس و فشار­های روزانه به حداقل برسد.

 

طول عمر بیماران میاستنی گراویس

معمولاً بیماران سال ها با این بیماری زنده می مانند. تحقیقات علمی درباره علل و درمان این اختلال ادامه دارد و این امید وجود دارد که درمان های مؤثرتر و در نهایت علاج بخشی در آینده عرضه گردند.

نکات توصیه ای

از حضور در جمع­های شلوغ و پر رفت آمد و مواجهه با افراد عفونی خودداری منید. کارهای را انتخاب کنید که بیش­تر انرژی آن­ها در مدت زمان کوتاهی صرف می­شود. استراحت کردن مکرر در حین انجام فعالیت ها مهم می باشد. برای بهتر بلعیدن غذا بیمار باید در وضعیت قائم و کاملا صاف نشسته و گردن وی اندکی خم شود. از مواجهه غیر ضرور با هوای سرد یا آفتاب اجتناب نمایدد. یک دست­بند تهیه کنید که نشان دهد شما به بیماری میاستنی گراو مبتلا هستید. تا در مواقع ضروری کمک کردن به شما آسان­تر انجام گیرد.  

منابع

radoir.org

irna.ir

( بیماری شناسی در آسیب های گفتار و زبان. ترجمه : شمشادی و نیلی پور. انتشارات : دانشگاه علوم بهزیستی )

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *